محل تبلیغات

داروخانه پیک شفا

ادویه جات

به فارسی آبشن و اوشن و به اصفهانی اویشم و آویشن و به ترکی کلکلیک و به هندی ساتر نامند؛ برگ گیاهی است و انواع می‌باشد بستانی و بری و جبلی، بستانی را به فارسی مرزه نامند و همه در طعم تند و خوش‌بو و گل همه کبود و بهترین آن برگ کوچک تازه بری آن است و دراز برگ آن بهتر از مدور آن است.
طبیعت آن در آخر دوم گرم و خشک و بعضی در اول سوم گفته‌اند و گرمی و خشکی ذاتی آن زیاده
به فارسی باهشتان گویند و ثمر آن را دهمشت نامند؛ درختی است عظیم تا هزار سال می‌ماند و اهل یونان آن را بسیار احترام می‌نمایند و شاخه آن را در دست می‌دارند و از خود دور نمی‌کنند.
طبیعت آن گرم و خشک در دوم، مغز ثمر آن گرم‌تر از برگ و پوست آن و ثمر آن خشک‌تر از سایر اجزای آن و روغن آن گرم‌تر از سایر اجزا و گرم‌تر از روغن گردکان
جوز بویای فارسی است. و به هندی جای پهل نامند.
طبیعت آن در آخر دوم گرم و در سوم خشک و با قوت قابضه و رطوبت فضلیه است.
دو نوع می باشد خردل سفید و سیاه: گیاهی است برگ آن شبیه به برگ ترب و کوچک‌تر از آن و خشن و اندک تند بوی و ساق آن مربع و گل آن زرد و تخم آن مدور و سرخ و تند طعم و بری و بستانی می‌باشد.
طبیعت آن در چهارم گرم و خشک است.
معرب دارچینی فارسی است و دار به فارسی به معنی درخت و چوب است؛ پوست شاخه‌های درختی است که منبت آن جزیرۀ سیلان(جزیره‌ای در جنوب هند) و بسیار خوب و تندبو و تند طعم و سرخ رنگ و شیرین و قلم‌های آن باریک و نازک و بسیار درهم پیچیده و بلند تا دو سه زرع و راست خصوص که از شاخه‌های نورسته آن جدا شده باشد.
طبیعت آن در آخر دوم گرم و خشک و قوت آن تا پانزده سال باقی می‌ماند
بیخی است معروف و نبات آن شبیه به نبات شقایق و از آن کوچک‌تر و برگ‌های آن باریک طولانی و بی گل و ثمر.
تر تازه آن در سوم گرم و در اول خشک و خشک آن در دوم خشک و با رطوبت فضلیه، شیخ‌الرئیس در آخر سوم گرم و در دوم خشک گفته
گویند اسم عروق‌الصفر است و به فارسی زردچوبه نامند؛ دو نوع است یکی کبیر و دیگری صغیر و صغیر آن مامیران است و در حرف میم مذکور خواهد شد و کبیر آن بیخ نباتی است ساق آن به قدر دو زرع و از بیخ آن شعبه‌ها روئیده و بر هر شعبه برگ‌ها شبیه به برگ موز تازه کوچکی رسته و از برگ زرنباد بزرگ‌تر و گل آن زرد و در خوشه به قدر یک شبر و تخم آن سیاه رنگ بسیار ریزه و بیخ آن زرد و بعد برآوردن از زمین آن را بریده جوش داده خشک نموده به اطراف می‌برند و تازۀ آن بدطعم و رائحه تا سه چهار ماه بعد نیکو می‌گردد.
طبیعت آن در سوم گرم و خشک و شیخ‌الرئیس تا دوم گرم و خشک گفته
به فارسی زرشک و زارج و زرنگ نیز نامند؛درختی است خاردار و خارهای آن مثلث یعنی هرجا که خار رسته سه خار یک جا با هم رسته، منبت آن اکثر کوه‌ها و دامنه‌های کوه نزدیک به آب و در خراسان و شیروان و اطراف شیراز و شام و روم و غیرها باشد و برگ آن شبیه به برگ یاسمن و بزرگ‌تر و باریک‌تر از آن و گل آن زرد مائل به سفیدی و سرهای آن مجتمع و ثمر آن خوشه‌دار و طولانی و در خامی سبز و بعد رسیدن سرخ مائل به بنفش و بنفش سیاه می‌گردد.
طبیعت آن سرد و خشک در سوم و با قوت قابضه و تریاقیه و در دوم نیز گفته‌اند
به فارسی لرکیماس و به هندی کیسر نامند؛ تارهای گلی است شبیه به عصفر و بسیار خوش‌بو و زرد تیره رنگ مایل به سرخی و بی‌خار و اول گل آن از زمین می‌روید و بعد اتمام آن ساق و برگ و آن و برگ آن شبیه به برگ یاسمن و بیخ آن شبیه به زراوند مدحرج و مانند پیاز نرگس.
طبیعت آن در دوم گرم و در اول خشک و بعضی در سوم گرم و در دوم خشک گفته‌اند و قول اول اصّح است
آن را سماق دباغین نامند؛ ثمر درختی است به قدر عدس و بعضی بزرگ‌تر و بعضی کوچک‌تر و پهن‌تر از آن و در خوشه مانند خوشۀ حبت‌الخضراء و در بالای آن پوستی طعم آن ترش و با قبوضت و مستعمل پوست آن است که گرد بالای سماق باشد و دو نوع بستانی و جبلی می‌باشد و قوت آن تا سه سال باقی می‌ماند.
طبیعت آن سرد و خشک در دوم و جبلی آن در سوم خشک و برودت برگ آن کم‌تر از دانۀ آن
انجدان رومی است تخم آن را به فارسی گل‌پر نامند؛ تفلیسی گفته نباتی است زرد رنگ شبیه به انجدان و ابن بیطار و بغدادی گفته‌اند کاشم رومی نباتی است ثمنشی(گیاهی ضعیف) کوچک ساق آن باریک شبیه به ساق شبت و پرگره و برگ آن مانند برگ اکلیل‌الملک و نرم‌تر از آن و خوش‌بو و برگ‌های اعلای ساق آن باریک‌تر و پر شکاف‌تر از برگ‌های زیرین و آخر ساق آن چتردار و ثمر آن سیاه مصمت‌ اندک طولانی از رازیانه بالیده‌تر و تند طعم و با عطریت و بیخ آن شبیه به بیخ انجدان و خوش‌بو و مستعمل تخم و بیخ آن است و خوش بوترین و تندترین سایر اجزاء آن و بهترین آن تازۀ تند طعم خوش‌بوی آن است و قوت آن تا سه سال می‌ماند.
طبیعت آن در سوم گرم و خشک شیخ‌الرئیس در دوم گفته است.
به فارسی میخک نامند؛ ثمر درختی است درخت آن شبیه به درخت کنار و شاخه‌های آن باریک و بلند مانند شاخه‌های یاسمین و بلند شده باز به سوی زمین میل کرده و برگ آن شبیه به برگ انار و از آن بزرگ‌تر و ثمر آن که قرنفل است باریک بلند از بند انگشتی کوتاه‌تر و اندک پهن و سر آن مشرف و بر سر آن قبه به شکل حباب و چون خشک گشت در بسته‌ها که می‌آورند به سبب سودن با هم اکثر قبۀ آن جدا می‌گردد و آن را نر و ماده می‌باشد نر آن بزرگ‌تر و اغبر و کم رنگ و کم بو و کم طعم‌تر از ماده و مادۀ آن کوچک‌تر و در صفات مذکوره اقوی و بهتر و مستعمل مادۀ تازۀ خوشبوی قوی‌الرائحه تند طعم مایل به شیرینی تیره رنگ بالیدۀ آن است.
طبیعت آن در سوم گرم و خشک است
به عربی هال و به فارسی هیل و هل نامند؛ از جمله افاویه عطریه است و ثمری است هندی و دو نوع می‌باشد کبیر و صغیر(هیل بوا) و قوت آن تا سه سال باقی می‌ماند.
کبار آن گرم در اول و خشک در دوم و صغار آن در دوم گرم و خشک و با قوت تریاقیه و قابضه می باشد.
|◄ 1 ►|