محل تبلیغات

تمهیدات لازم در برنامه مسافران

تاریخ ثبت
سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۳
برنامه مسافران:
هر کس در خانه به چیزهایی عادت کرده است که ممکن است در سفر به آنها دسترسی نداشته باشد و شاید بر اثر ترک عادت خسته و بیمار شود. چنین افرادی باید به وضعیت جدید خود رسیدگی کنند و نگذارند به بیماری های زیاد مبتلا شوند.
بهترین دستور بهداشتی برای سفر موضوع غذا و بحث درباره خستگی است. غذای مسافر باید خوب باشد و گوهر پاک داشته باشد. باید در غذا خوردن زیاده روی نکرد تا هضم آن میسر باشد و مواد زائد در رگ ها جمع نشوند. مسافر نباید با شکم سیر سوار وسیله نقلیه شود، زیرا غذا تباه می گردد و نیاز به نوشیدن آب پیش می آید. و بعد از خوردن آن در شکم تکان می خورد بحدی که تا مسافر قی نکند آسایش نمی یابد. صرف غذا را باید تا موقع پیاده شدن به تأخیر انداخت. اگر مسافر نتواند شکیبائی داشته باشد باید خود را با غذای کم سرگرم کند و چندان نخورد که محتاج نوشیدن آب باشد این دستور برای هر مسافری چه مسافر شب باشد و چه مسافر روز فرقی نمی‌کند.
مسافر نباید در موقع سفر امتلاءخون و نظیر آن را داشته باشد، بهتر است قبل از سفر بدن را از آلایش پاک کند. اگر شکم وی مالامال از غذا بود باید قبلاً خود را گرسنه نگهدارد و بخوابد تا گرفتگی غذا باز شود و آنگاه به مسافرت رود.
مسافر اگر شب بیداریش بناچار زیاد است باید بتدریج به آن عادت کند. اگر پیش بینی می کند که در سفر با گرسنگی و تشنگی و نظایر آن روبرو خواهد شد باید بدان عادت کند و عادت خود را از خوراک سفر خود شروع نماید. بهتر است غذای مسافر کم حجم و سرشار از مواد غذایی باشد. مسافر نباید سبزی و میوه و هر آنچه که خلط آبکی بوجود می آورد بخورد.
اگر مسافران ناچار شدند تشنگی را تحمل کنند باید داروهای ضد تشنگی از آن جمله تخم خرفه را بمقدار سه درهم در سرکه بریزند و بنوشند تا تشنگی شان فرو نشیند. باید از غذاهای تشنگی آور مانند ماهی، کبر، مواد شور طعم و شیرینی دوری کنند یا کم بخورند. اگر در جایی آب فراوان نیست، باید آب را با سرکه بیامیزند و کمی از آن بخورند تا تشنگی برطرف شود. همچنین لعاب بذر اسفرزه برای رفع تشنگی مفید است.
دستور برای مسافران فصل گرم و برای محافظت از گرما:
اگر مسافر بخوبی مراقب خود نباشد بعید نیست که ناتوان گردد، نیروهایش از بین رفته و از حرکت باز ایستند و تشنگی بر او چیره شود و آفتاب بر مغزش تأثیر گذارد. پس بهتر است که مسافر برای حفظ خود از تابش خورشید سر را خوب بپوشاند و مانع تابش آن بر سینه اش شود. سینه را باید با موادی مشابه لعاب بذر اسفرزه و افشره خرفه مالش دهند.
مسافری که در گرما سفر می کند باید کمی قاووت جو، عصاره میوه ها و نظیر آن را تناول کند زیرا حرکت در گرما و با شکم گرسنه موجب میشود که شخص بر اثر تحلیل نیرو ناتوان گردد. وقتی این پیش غذاها را خورد و نوشید باید آنقدر صبر کند تا خارج شود که مبادا در شکم بهم زده شوند. مسافر باید روغن گل بنفشه همراه داشته باشد و ساعت به ساعت سر و پیشانی را با آن مالش دهد.
برخی مسافران همینکه با آب سرد استحمام کردند از آسیبی که بر اثر گرمای سفر دیده اند نجات می یابند و سرحال می آیند، ولی نباید در این کار شتاب کند بلکه باید مدتی صبر کنند و بتدریج آب تنی کنند.
اگر بادهای گرم بر مسافر وزید، باید آب سرد بر خود بپاشد و صورت خود را با آن بشوید. روغن های سرد نظیر روغن گل و افشره های سرد مانند افشره همیشه بهار و روغن بید بر سر گذارد و بعد خود را شستشو دهد. وقتی درد تسکین یافت شیر بخورد بشرط اینکه تب نداشته باشد.
کسی که آفتاب زده باشد باید در جای خنک بنشیند، پایش را با آب سرد بشوید و چنانچه تشنه بود اندک اندک آب سرد بخورد و خوراکش از غذاهای زود هضم باشد.
دستور برای مسافران فصل سرما:
مسافرت در سرمای سخت برای کسانی که بار سفر را چنانکه شایسته است تهیه دیده اند. سخت و خطرناک است تا چه رسد به کسانی که احتیاط را رعایت نکرده اند. مسافران باید در سرمای سخت قبل از هر چیز بفکر حفظ منافذ ریز بدن باشند و نگذارند که هوای سرد ناخودآگاه وارد دهان و بینی شود.
وقتی مسافر به منزل می رسد نباید فوراً، به نزدیک آتش بشتابد، بلکه بهتر است اصلاً بدان نزدیک نشود و گرما را بطور تدریجی و اندک اندک به بدن راه دهد. اگر برایش میسر نبود که خود را بتدریج و دور از آتش گرم کند و حتماً باید به آتش نزدیک شود نزدیک شدن به آن نیز باید تدریجی باشد.
این دوری جستن از آتش و گرم شدن تدریجی و دستورهای مذکور دیگر درباره مسافری است که سرما خورده است ولی بر اثر سرما از کار نیفتاده است و اندامش سست نگردیده است. کسانی که بر اثر سرما از کار افتاده اند و به منتهای ناتوانی رسیده اند باید هر چه زودتر آنها را با اندودن روغن های گرمی بخش، بویژه روغن هائی مانند روغن سوسن، که ضد سرما هستند گرم کرد برای مسافران در سرما غذاهائی وجود دارد که تحمل سرما را بر آنها سهل می گرداند. این ها غذاهائی هستند که در آن سیر، گردو، خردل و انگور به مقدار بسیار زیاد وجود دارد. اگر ماست چکیده نیز همراه داشته باشند. برای گواراتر شدن بیشتر طعام، مطلوب خواهد بود. روغن و گردو هم برای آنها مفید است.
مسافر فصل سرما نباید با شکم تهی راهی شود. برای کاستن تأثیر سرما یکسری مواد مالیدنی وجود دارد که یکی از آنها روغن زیتون است. برای کسانی که سرما زده هوای سرد هستند سیر از همه چیز بهتر است با وجود اینکه به مغز و نیروهای نفسانی زیان می رساند.
گرم نگهداشت دست و پا:
مسافری که می خواهد در سرما سفر کند باید دستورهای زیر را بکار بندد:
-       دست و پای خود را نخست مالش دهد تا گرم شود.
-       آنها را با روغن های عطری مانند روغن سوسن، روغن بیدمشک و شربت سوسن بخوبی مالش دهد. اگر این مواد را پیدا نکرد، روغن زیتون بویژه اگر فلفل را با آن بیامیزد مناسب است.
-       دستکش و پای افزار مسافر نباید چنان تنگ باشد که اندام نتواند در آن بجنبد. جنبش اندام خود یکی از بازدارنده های سرماست. اندامی که از پوشش خود در فشار باشد به سرمازدگی نزدیک و از آن آزار زیاد می بیند.
-       برای اندام سرمازده ضماد شلغم بسیار سومند است.
-       اندام سرمازده را نباید فوراً به آتش نزدیک ساخت. شخص سرما زده باید فوراً راه برود دست ها و پاها را تکان دهد، ورزش کند و اندام سرمازده را مالش دهد و بعد با روغن هائی گفته شده آن را مالش دهد.
-       اندام های آویخته، بی حرکت و دور از ورزش به سرمازدگی بسیار نزدیک هستند.
-       اگر رنگ اندام سرما زده تغییر یافت باید آن را نیشتر زد تا خون از آن سیلان کند و باید اندام در آب گرم باشد تا مقداری از خون جای نیشتر را منعقد نکند و بر اثر بند آمدن خون حبس نشود. خون باید سیلان یابد تا موقعی که خودبخود بند آید. بعد از آن باید آن را با آمیخته گل ارمنی و سرکه بمالند.
رنگ نباختن درسفر:
 برای اینکه مسافر با همان رنگ و روی پیش از سفر از مسافرت بازآید باید این برنامه را بکار بندد:
رخسار را با چیزهائی که دارای مواد چسبنده هستند، از قبیل لعاب بذر اسفرزه، کتیرای خیس شده در آب، صمغ محلول در آب، سفیده تخم مرغ، نان آرد سفید که در آب خیس کرده اند مالش دهد.
مسافر چه نوع آبی بنوشد:
تغییر آب های نوشیدنی بیشتر از تغییر غذاها برای مسافران بیماری به ارمغان می آورد مسافر باید نوع آب را مراعات کند. پیاز زداینده زیان هر نوع آب تباه و نامطبوع است. پیاز پادزهرآب های زیان آور است، بویژه اگر همراه سرکه و سیر باشد. یکی از کارهای پسندیده مسافر آن است که آب را از شهر خود بردارد و به شهر دیگر که رسید آب آنجا را با آب شهر خود مخلوط کند و بخورد و بعد آب منزل فعلی را به منزل دیگر برساند تا به مقصد برسد.
برنامه دریانوردان:
مسافران کشتی گاهی به سرگیجه، دل بهم خوردگی و قی دچار می شوند و این حالات اکثر در روزهای اول روی می آورند و بعداً آرامش می یابند.
مسافر کشتی باید کوشش کند که ازدل بهم خوردگی و قی جلوگیری شود، یا بگذارد قی انجام گیرد. گاهی هم که قی به افراط رخ می دهد خودبخود بند می آید. برای جلوگیری از قی، میوه هائی مانند به و سیب و انار مفیدند. در حالت دل بهم خوردگی یا جهت جلوگیری از آن تخم کرفس و افسنطین مفید هستند. برای جلوگیری از دل بهم خوردگی و قی ترشی هائی که دهانه معده را نیرومند می کنند و نمی گذارند بخارها به طرف سر بالا بروند، مانند عدس با سرکه و غوره، کمی پونه و پونه کوهی یا نان تریده شده در شربت ریحانی یا آب سردی که در آن پونه کوهی ریخته اند مفید هستند. مسافر کشتی باید داخل بینی را با سفیدآب مسح کند.
    
منبع مقاله
قانون در طب- کتاب اول، تالیف شیخ الرئیس ابوعلی سینا
نظــــرات
نام

ایمیل   (نمایش داده نخواهد شد)
نظر